بهار آمد و شمشاد ها جوان شده اند

پرندگان مهاجر ترانــــــــــه خوان شده اند  

سلام بر دوستان خوبم

آنقدر دلم گرفته که نمی دونم چی بنویسم و از کجا

سال هشتاد و شش تا چند روز دیگه رخت بر می بنده و من یک سال هم به پایان سرنوشتم نزدیک شدم . روزها و لحظه های تلخ و شیرینی را پشت سر گذاشتم . البته لحظه های شیرینی که هرگز تکرار نخواهند شد ، در این سال خدا عنایت کرد و با کسانی آشنا شدم که تا آخر عمر خاطره با هم بودنمان را فراموش نخواهم کرد ... این وبلاگ هم یادگاریست از روزهای با هم بودنمان

زلف بر باد مده، تا ندهی بر بادم
ناز بنیاد مکن، تا نکنی بنیادم
می مخور با همه کس، تا نخورم خون جگر
سر مکش، تا نکشد سر به فلک فریادم
زلف را حلقه مکن، تا نکنی در بندم
طره را تاب مده، تا ندهی بر بادم
یار بیگانه مشو، تا نبُری از خویشم
غم اغیار مخور، تا نکنی نا شادم
رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم
قد برافراز که از سرو کنی آزادم
شمع هر جمع مشو ورنه بسوزی مارا
یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم
شهره شهر مشو، تا ننهم سر در کوه
شور شیرین منما، تا نکنی فرهادم
رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس
تا به خاک در آصف نرسد فریادم
حافظ از جور تو، حاشا که بگرداند روی
من از آن روز که در بند توام، آزادم